„ Jak przygotować dziecko do roli ucznia czyli o rozwoju emocjonalnym ”

 

            

                                                                        Opracowała : mgr Małgorzata Jakubas

 

 

 

         Zadaniem przedszkola jest przygotowanie dziecka do podjęcia nauki w szkole . Przejście z przedszkola do szkoły jest dla dziecka ważnym krokiem. To przekroczenie pierwszego progu edukacyjnego . Wychowując dzieci przedszkolne zgodnie z zasadą       i regułami inteligencji emocjonalnej może w znacznym stopniu wpłynąć na przyszłe osiągnięcia dzieci w szkole.

O sukcesie dziecka w szkole decyduje nie tylko nadzwyczajna umiejętność czytania        czy znajomość faktów , co zbiór cech emocjonalnych i społecznych : pewność siebie         i ciekawość , wiedza o tym , jakiego zachowania oczekuje się od niego i jak ma być powściągliwym , aby nie zachowa się żle , umiejętność oczekiwania , stosowania się do wskazówek i zwracania się do nauczycieli o pomoc oraz zdolność wyrażania swoich potrzeb w kontaktach z innymi dziećmi.

               Dojrzałość emocjonalna to zdolność do przezywania bogatego i zróżnicowanego świata uczuć , to  odpowiednia do wieku umiejętność panowania nad swoimi emocjami      i kontrolowania ich. Impulsywność reakcji u siedmiolatka ulega obniżeniu , zaś czas przeżywania różnych stanów wydłuża się .

 

 Uczeń dojrzały emocjonalnie :

- odczuwa więź ze swoją grupą , z panią , z klasą

- przeżywa różne radości i smutki związane z życiem klasy

- prawidłowo reaguje na pozytywne bądź negatywne uwagi dotyczące zachowania             i postępów nauce

- nie załamuje się z byle powodów        

 

Dziecko niedojrzałe emocjonalnie jest :

- wybuchowe

- drażliwe

- agresywne

- złości się i płacze z błahego powodu

- często popada w konflikty z kolegami

- może też by zahamowane , zalęknione , niepewne , nadwrażliwe , płaczliwe – taki typ dziecka boi się głośniejszych uwag nauczyciela nawet ,gdy niedotyczą ich samych

- czasami skarżą się na bole głowy , brzucha , bezsenność , bywa że przed wyjściem do szkoły mają wymioty , biegunkę

 

Mam nadzieję , że przedstawione prawidłowości w rozwoju psychoruchowym dziecka siedmioletniego służyć będą rodzicom w obiektywnej ocenie gotowości szkolnej swojego dziecka.

U większości dzieci uczęszczających do przedszkola lub tzw. „zerówki” gotowość do podjęci nauki szkolnej dokonuje się niepostrzeżenie i nie wymaga specjalnych zabiegów ani ze strony przedszkola , od najmłodszych grup  zmierza do zapewnienia dziecku dobrego statutu w szkole .

Pomimo tego , zdarza się , że niektóre dzieci nie osiągają dojrzałości  szkolnej w siódmym roku życia i z tego powodu odroczone są z obowiązku szkolnego . Te dzieci wymagają szczególnej troski i fachowej pomocy .

Wśród dzieci przekraczających próg szkolny , są taki , które wchodzą w obowiązki szkolne z niepełną dojrzałością szkolną . Tym dzieciom również potrzebna jest specjalistyczna Pomo np : korekcyjno – kompensacyjna bo narażone są na poważne niepowodzenia       w szkole .

 

 

O tym czy , dziecko pójdzie do szkoły mimo braku dojrzałości szkolnej , czy zostanie odroczone zawsze decydują rodzice , po zasięgnięciu opinii psychologa i pedagoga .      te trudne , ale konieczne decyzje muszą by poprzedzone rzetelną diagnozą dziecka , pozwalające określi jego dojrzałość umysłową , fizyczną , poleczą i emocjonalną .

 

 

Na terenie naszej poradni prowadzone są specjalistyczne zajęcia indywidualne i grupowe przeznaczone dla dzieci odroczonych lub dla dzieci , które poszły do klasy I z niepełną dojrzałością szkolną . Specjalnie dla nich organizowane są systematyczne zajęcia stymulujące ogólny rozwój psychoruchowy oraz korekcyjno – kompensacyjne zaburzonych funkcji . praca z dziećmi odbywa się przy dużym współudziale                        i zaangażowaniu rodziców .

 

 

Zdaniem rodziców jest rozumienie trudności , z jakimi boryka się dziecko , wspieranie go we wszystkich trudnych sytuacjach i kontynuowanie ćwiczeń w domu .

 

 

Nie wolno dziecka obciążyć odpowiedzialnością za zaistniałą sytuację , ono w niczym tutaj nie zawiniło . To co rodzice mogą zrobić dla dziecka to zauważanie nawet drobnych sukcesów , chwalenie , nagradzanie , zachęcanie do dalszego pokonywania trudności . Dziecko nie może samo zostać ze swoimi kłopotami , a uwagi typu , gdybyś chciał mógłbyś lepiej itp. Obciążają emocjonalnie dziecko , a niczego nie rozwiązują .

Świadomi i odpowiedzialni rodzice zdobywając rzetelną wiedze o dziecko , o jego rozwoju psychologicznego , rozumiejąc jego potrzeby , stwarzają najlepsze warunki do pełnego rozwoju , a tym samym do podjęcia nauki szkolnej .

Gotowość dziecka od rozpoczęcia nauki w szkole zależy od najbardziej podstawowej formy wiedzy , od tego , jak się uczy .

 

 

 

Oto kluczowe składniki wpływające na gotowość dziecka do rozpoczęcia nauki w szkole związane z rozwojem emocjonalnym i społecznym dziecka :

 

  

            - wiara w siebie – jest to poczucie posiadania kontroli i  panowania nad swoim ciałem , zachowaniem i otaczającą rzeczywistością : przekonanie dziecka , że najprawdopodobniej  uda mu się to zrobić , czego się podejmuje i że dorośli pomogą mu  w razie potrzeby

 

            - ciekawość – przekonanie , że dowiadywanie się nowych rzeczy jest czymś pozytywnym i sprawia przyjemność

 

            - intencjonalność – chęć i zdolność wpływania na bieg spraw oraz wytrwałe do tego dążenie : związane jest z poczuciem posiadania odpowiednich umiejętności  i własnej skuteczności   

 

           - samokontrola – zdolność kształtowania i kontrolowania swoich działań               w odpowiedni do wieku sposób : poczucie kontroli wewnętrznej

 

           - towarzyskość – zdolność nawiązywania kontaktów z innymi , opierająca się na poczuciu bycia przez innych rozumianym i na rozumieniu ich

 

            - umiejętność porozumiewania się – chęć i zdolność do wymiany myśli , uczuć   i pomysłów  z innymi , związane to jest z ufaniem innym i poczuciem przyjemności, jakie daje dziecku rozmowa z innymi osobami , również z dorosłymi

 

            - umiejętność współdziałania – zdolność traktowania swoich potrzeb na równi    z potrzebami innych członków grupy i harmonizowania ich

 

 

To czy dziecko przekraczając po raz pierwszy próg szkoły , będzie posiadało                   te umiejętności zależy od tego jak dużo uwagi  poświęcają temu rodzice i my nauczyciele.

Od nas zależy charakter relacji dorosły – dziecko , on decyduje na ile i jak rozwija się dojrzałość emocjonalna dziecka.           

 

 

Oto kilka sentencji w relacji dorosły – dziecko :

 

- Aby dziecko było wrażliwe – traktuj je godnie

- Aby dziecko szanowało i lubiło siebie i innych – traktuj je z szacunkiem

- Aby dziecko umiało okazywać uczucia i radzić sobie z nimi – okazuj szacunek dla jego uczuć i pokaż jak radzisz sobie ze swoimi uczuciami

- Aby dziecko miało do mas zaufanie i otworzyło się przed nami – stań po jego stronie  

 

 

 

 

Literatura:

 

Wilgocka Okoń ,,Dojrzałośc szkolna dzieci a środowisko”

                            PWN, Warszawa 1972

Kozłowska A.    ,, Zaburzenia emocjonalne u dzieci w wieku przedszkolnym”

                             Warszawa 1984

Kownacka M.     ,,Jak przygotować dziecko do roli ucznia , czyli o dojrzałości       emocjonalnej”  , Warszawa 1990

Zakrzewska B.    ,,Każdy przedszkolak dobrym uczniem w szkole   

                                  WSIP , Warszawa 2003